08 augustus

Vanochtend heel vroeg ons bed uit voor de eerste game-drive…om 6 uur in de ochtend stond ma op en ik kwam er rond kwart over ofzo uit…het mannetje die ons kwam op halen stond om 20 voor 7 voor de deur om ons naar de receptie te brengen en zo te beginnen.
Het karretje waarin we moesten was een soort uitgebouwde golfkar, wel grappig
We gingen lekker achterin zitten maar dat best wel hobbelig, al die off-road weggetjes…van de chauffeur kregen we ook nog een lekkere warme kruik en een dekentje.
En daar gingen we hoor, op naar de Mountains…..hiehaaa

Onderweg kwamen we als eerste zebra’s tegen die op de weg aan het lopen waren, eentje bleef er de hele tijd voor de auto lopen. Toen we hot choco aan het drinken waren, zag onze gids de neushoorns…verder hebben we een heel hoop impala’s, een aantal giraffes en op ’t laatst nog wat olifanten gezien.

’s Middags gingen we een aparte safari doen op een paard. In het begin was het best wel eng vond ik maar ma vond het al gelijk geweldig…..hoe sneller hoe beter voor moetie, en ze kon het nog ook..wajooo, had ik niet verwacht hahahaha.
Op weg naar de top of the Mountains gingen we in galop naar boven, maar mijn paard schrok ergens van en dook de bushbush in…en dan vlieg je er bijna af, maar met mijn geweldige skills bleef ik er op zitten met m’n linkerbil…
Op de weg terug heb ik maar gevraagd of we stapvoets naar beneden konden, galop vond ik niet meer zo leuk….jammers voor moetie’s want die vond het galopperen echt cool joh! Gelukkig bleef ze wel bij me….

Nadat we bij zijn gekomen met een colaatje op het terras in de sun, kwam Stuart, onze gids, ons halen voor een andere game-drive up to the lions…..helaas, het zal ons ook ’s mee zitten, waren ze te dicht bij het hek en konden we niet in het verblijf komen….too bad…

Met spierpijn in onze poezelige kontjes hebben we heerlijk gegeten. Na het eten kregen we van twee Afrikaanies djembé-les bij het kampvuur buiten….was opzich wel leuk maar wel pijn in m’n vingertjes…

Morgen op weg naar Miranda en Bart in Oudtshoorn.

Adios
Lies …. owja en moetie ( ma dus ... )



PS …Pa, de tomtom hebben we niet in de oceaan gegooid, want hij brengt ons toch nog grotendeels waar me moeten zijn….als de tomtom halverwege stopt of zegt dat we er zijn, dan vragen we het de locals daar….op zich ook wel grappig…..al begrijpen we het niet altijd gelijk in ene keer hahaha…

Lies heeft geen paardenbiefstuk gegeten, ondanks haar paard wat lastig was…deze keer gewoon veilig een stukje kip en wat worstjes….ehhhh broodje kroket…??? Ja lekker ;-) kennen ze hier geeneens is dat wat dan……

Ohja en Nien….neeeeeeeeeeeeeee natuurlijk geen wegenkaart mee….hahaha je kent me toch ;-)